اجرای سیستم اعلام حریق

وقتی از اجرای سیستم اعلام حریق حرف می زنیم، از چه حرف می زنیم؟

تعریف مختصر و مفید این است که این سیستم دقیقاً همان چیزی است که به دست انسان ساخته شده تا دود آتش خانه ها و کارخانه ها به چشم آن برود. اگر بخواهیم علمی تر به این سیستم نگاه کنیم، مجموعه ای از چند قطعه الکترونیکی را می بینیم که برای تشخیص آتش سوزی در یک مکان (مسکونی یا صنعتی) گرد هم آمده اند. اما این سیستم چطور به این تشخیص می رسد؟ مسلماً باید ابتدا پای یک ورودی و دریافت در میان باشد. حسگر سیستم با نشانه هایی که از آتش سوزی دریافت می کند، این کار را انجام می دهد. این نشانه ها شامل: دود، حرارت، شعله و منوکسید کربن می شوند.

سؤال مهم این است که سیستم های اعلام حریق برای اعلام خطر چه نشانه هایی از خود بروز می دهند؟ شاید برای شما دور از ذهن نباشد که خروجی سیستم نشانه های صوتی یا فیزیکی (مثل آژیر یا شاسی) بسته به نوع آن می باشد. نشانه هایی که به هنگام اجرای اعلام حریق به عنوان خروجی دستگاه ظاهر می شوند تا افراد داخل ساختمان متوجه خطر شوند و فوراً برای واکنش لازم آماده شوند. مثلاً اینکه از محل خارج شوند، از آسانسور به هیچ وجه استفاده نکنند، متوجه شوند که فوراً به دنبال پیدا کردن علت حادثه باشند و…

شاید حالا بیشتر مشخص شده باشد که چرا این چند ساله اجرای سیستم اعلام حریق برای ساختمانها اجباری شده؟ در واقع هدف از ساخت و اجرایی کردن سیستم اعلام حریق، به حداقل رساندن خسارات مالی و جانی ناشی از سانحه آتش سوزی بوده است. هدفی که ویلیام چینینگ و موسی فارمر در شهرداری یکی از شهرهای آمریکا برای اولین بار در سال 1852 با اختراع سیستم اعلام حریق به خوبی به آن رسیدند و جریانی را پایه گذاری کردند که امروز با گذشت بیش از صد سال از این اختراع، فواید حیاتی آن بیشتر از همیشه برایمان به اثبات رسیده است.

انواع سیستم های اعلام حریق

اول: اعلام حریق دستی (منوال)

همانطور که از اسمش پیداست، اجرای اعلام حریق در این سیستم کارایی ساده ای دارد. به این صورت که تنها با فشار دادن دکمه روی شاسی در محل رفت و آمد افراد فعال می شود.

دوم: اعلام حریق اتوماتیک

سیستم اتوماتیک بر خلاف سیستم دستی، از قابلیت حس کردن محیط برخوردار است و همانطور که قبلاً اشاره کردیم، از طریق علائمی مثل دود، حرارت و شعله فعال می شود. البته ناگفته نماند که امکان فعال شدن به صورت دستی در این سیستم هم وجود دارد.

سیستم اعلام حریق اتوماتیک خود به دو نوع تقسیم می شود: متعارف یا محلی (Conventional)  و آدرس‌پذیر (Addressable).

تفاوت اصلی این دو نوع سیستم در یک چیز است؛ دقت در تعیین محل آتش سوزی.

سیستم اعلام حریق آدرس‌پذیر

تمام دستگاه های به کار رفته در سیستم اعلام حریق آدرس‌پذیر، آدرس منحصر به فردی (IP) دارند که در صورت فعال شدن در مواقع خطر، پنل کنترل مرکزی محل می تواند به کمک آن آدرس، محل دقیق آن را مشخص کند.

سیستم اعلام حریق متعارف یا محلی

سیستم اعلام حریق متعارف مکانیزم دقیق نوع آدرس پذیر را ندارد، اما از طریق منطقه بندی (Zone) مناسب آن محل، می توان حدود خطر را بهتر تشخیص داد.

واضح است که هر چه تشخیص منطقه خطر دقیقتر باشد، پیدا کردن و رفع آن راحتتر و سریعتر و هزینه‌های ناشی از حادثه به مراتب کمتر خواهد بود.

پیاده سازی سیستم اعلام حریق

پس از اینکه تصمیم به اجرای سیستم اعلام حریق محل مورد نظرمان گرفتیم، وارد مرحله مشاوره، برنامه ریزی و اجرای سیستم می شویم. در این مسیر، انتخاب نوع سیستم، نوع اجزا و سایر امکانات بسیار پراهمیت است. به همین منظور لازم است زمان و دقت کافی را صرف کنیم تا این وظیفه را به کارشناس مناسب و مجری متخصص این حوزه بسپاریم.

گروه مهندسی سپانیرو  با داشتن تیمی از مهندسان کارآزموده و تکنسین های با تجربه، تمامی امور مربوط به اجرای اعلام حریق را از مشاوره گرفته تا اجرا، بر عهده می گیرد و با پشتیبانی پس از اجرا تعهد و مهارت خود را به شما اثبات می کند.

نظر (1)

  1. سعید
    سپتامبر 21, 2019

    ممنون بسیار عالی و مفید بود

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *